Blogs

Moment suprême – de beëdiging

Het officiële moment dat je als advocaat beëdigd wordt. De meeste studenten onder ons dromen ervan. In toga paraderend door hallen van de rechtbank… of is het bij het Openbaar Ministerie? En draag je dan wel een toga eigenlijk? Gelukkig mocht ik vorige week aanwezig zijn bij een beëdiging, waardoor ik je in dit artikel alles kan vertellen zodat jou dit als mens van de wereld natuurlijk écht niet meer uitgelegd hoeft te worden (in het vervolg dan).

Vanzelfsprekend zul je eerst meester in de rechten moeten zijn en dus je masterdiploma hebben gehaald, wil je dit befaamde vak kunnen uitoefenen. Is het eenmaal zover en heb je besloten de advocatuur in te willen duiken, dan dien je een verzoek in bij de Raad van de Orde van Advocaten. Sidenote: je bent verplicht een aantal vakken afgerond te hebben waardoor je civiel effect hebt.

Deze raad stuurt jouw aanvraag vervolgens weer door naar de rechtbank van het arrondissement waar je kantoor wilt houden. Zijn alle stukken en dus je aanvraag goedgekeurd door ook de rechtbank? Mooi, dan mag je naar de rechtbank komen.

Eenmaal daar aangekomen sta je met een groep van andere jonge juristen die net als jij ook beëdigd gaan worden te wachten tot het zover is. In een vast rijtje lopen jullie in toga (ja de toga mag aan!) de rechtbank in, de fans snellen erachteraan en nemen plaats. Deze aangelegenheid wordt gezien als een zitting; voorin de zaal zit daarom een drietal rechters. De voorzitter opent de ‘zitting’ en vertelt hoe de middag zal verlopen. Alle personalia van de advocaten in spe worden gecheckt, waarna de officier van justitie (misschien zelfs met een mooie redevoering) officieel aan de rechtbank voorstelt om de stagiairs te beëdigen. De deken laat zich nog even kort uit en gaat na een kort intermezzo ook akkoord met de beëdiging. De voorzitter van de rechtbank leest vervolgens de advocateneed voor. Een voor een leggen de bijna-advocaten deze eed af door te beloven of te zweren (inclusief twee vingers in de lucht) zich aan deze eed te houden.

En dan… Dan is het zover! Je behoort nu officieel tot de beschermde beroepsgroep, de professie, het eeuwenoude vak: de advocatuur. Na een uitgebreide fotoshoot worden de toga’s ingeruild voor bier en kan het feest, evenals de carrière echt beginnen.

Houd nog even vol, rond die laatste vakken nou eindelijk af, dan zul ook jij die mooie wandeling naar de rechtbank maken!

Doris Buijs is vaste auteur bij Mr. Studenten.

Wil jij geen belangrijk juridisch nieuws meer missen?

Abonneer je op de Mr. Studenten nieuwsbrief: elke vrijdag rond de lunch een update van het nieuws van de afgelopen week, de laatste loopbaanwijzigingen en de recentste vacatures. Meld je direct aan en ontvang elke vrijdag de Mr. Studenten nieuwsbrief.

Meld je direct aan >

Over de auteur

Doris Buijs

Doris Buijs

Rechten studeren. Ook ik ben eraan begonnen in 2015 en ik hoop, net als de andere bijna 5500 mensen die er per jaar aan beginnen, een fantastische carrière als jurist tegemoet te gaan. Mijn naam is Doris Buijs, ik ben 22 jaar en ik zit nu in mijn derde jaar aan de UvA. Eigenlijk ben ik rechten gaan studeren omdat ik altijd gelijk wilde krijgen. Natuurlijk was ik ervan overtuigd dat ik gelijk had, maar... waarom eigenlijk? Nu ik richting de eindfase van de bachelor ga, begin ik enigszins te begrijpen waarom ik in de kroeg altijd vurig bepleit dat iets écht rechtvaardig is. Een goed jurist kan naast de gave zijn mening verbaal over te brengen, die mening ook nauwkeurig uiteenzetten op papier. Nadat ik een jaar hoofdredacteur ben geweest bij de Nota Bene, kreeg ik weer zin om te schrijven en zo ben ik hier beland. Ooit hoop ik te promoveren, maar voor nu bouw ik naar die ambitie toe door voor Mr. Studenten te schrijven.